„Również nasi specjaliści i naukowcy wojskowi posiadają znaczny wkład w rozwój nauki i sztuki wojennej, w wypracowanie założeń sojuszniczej doktryny wojennej oraz konstruktorskiej myśli technicznej i technologicznej.
Szkolenie bojowe i polityczne wojsk jest procesem ciągłym. Wciąż wzrastają wymagania w tej dziedzinie, aby móc zapewnić odpowiedni wkład w utrwalanie bezpieczeństwa całej wspólnoty socjalistycznej zjednoczonej w Układzie Warszawskim.
Wszyscy żołnierze ludowego Wojska Polskiego w trudzie codziennego szkolenia, doskonaląc swój kunszt bojowy, wzbogacają tradycyjny dorobek braterstwa broni z armiami Układu Warszawskiego o nowe istotne treści, niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa naszych krajów.
Ogólny podział broni współczesnej ilustruje niżej przedstawiony schemat
Broń współczesna
III. WSPÓŁCZESNE ŚRODKI RAŻENIA
Środkami rażenia nazywamy broń, materiały i substancje działające niszcząco na cele za pomocą energii kinetycznej, czynników rażenia broni jądrowej i trującego działania chemicznego i bakteriologicznego. Mogą one mieć charakter agresywny lub obronny w zależności od tego, w jakim celu zostaną użyte.
Do przenoszenia tych środków na cele mogą służyć pociski broni strzeleckiej i dział artyleryjskich, rakiety i torpedy, bomby łub specjalne pojemniki zrzucane z samolotów bądź statków kosmicznych. Mogą one być również przenoszone przez wiatr lub prądy wodne, a w niektórych okolicznościach przez ludzi lub zwierzęta.“(2)